De nieuwbouwmarkt beloont kopers die vroeg de saaie vragen stellen. Voordat we een project aan een klant voorleggen, doorlopen we altijd dezelfde checklist, hoe gepolijst de brochure ook oogt.
Ten eerste, trackrecord: hoeveel projecten heeft deze ontwikkelaar daadwerkelijk opgeleverd aan deze kust, op tijd, volgens de beloofde specificaties? Een startende ontwikkelaar is niet automatisch een waarschuwingssignaal, maar het verandert hoeveel gewicht we geven aan de bankgarantie versus de verkooppraatjes.
Ten tweede, de garantie zelf: is de gefaseerde betaling gedekt door een aval bancario (bankgarantie) of een verzekering, en geldt dit vanaf de eerste betaling, niet pas later beloofd? We vragen om het daadwerkelijke document, niet een samenvatting ervan.
Ten derde, vergunningen: heeft het project de bouwvergunning al binnen, of wordt er verkocht op basis van een vergunning die nog in behandeling is? Dit ene feit verandert de realistische opleveringstermijn meer dan bijna al het andere in de brochure.
Ten vierde, het perceel zelf: is het volledig eigendom van de ontwikkelaar, vrij van geschillen, en correct bestemd voor wat er gebouwd wordt? Dit is een kadastercontrole, geen verkoopgesprek, en de stap die kopers het vaakst overslaan als ze enthousiast zijn over een render.
Niets hiervan is exotisch due diligence. Het is dezelfde handvol controles, consequent uitgevoerd, bij elk project voordat we onze naam eraan verbinden.